Interview

Ieder mens kan zingen. Dat is in de loop van de tijd wel bewezen. Lang niet iedereen brengt deze mogelijkheid echter in praktijk. Gelukkig heeft Nederland vele koren waarin mensen actief zijn.
Dat is ook het geval bij het Westfries Mannenkoor. In hun thuishaven Wognum wordt iedere donderdag, onder leiding van dirigent Andre Kaart, gerepeteerd en aan de verfijning van het repertoire gewerkt.
Op onze website willen wij geregeld aandacht besteden aan leden van het koor. Deze keer is dat: Jan van Pijkeren
.

Dat er veel gezongen wordt in badkamer of douchecel zal niemand vreemd in de oren klinken. Jan van Pijkeren pakt een en ander echter groter aan. Hij heeft namelijk een zwembad tot zijn beschikking. Als zweminstructeur is hij werkzaam in Zwem- en recreatiebad De Waterhoorn in Hoorn, waar zijn gezang regelmatig klinkt.

Dat laatste gebeurde ook al veel thuis in Enkhuizen. "Wij waren nogal kerkelijk", is hiervoor zijn verklaring. "Na de koffie en bij een borrel ging mijn vader achter het orgel zitten en werd er door mijn moeder, zus, broer en uiteraard ook ikzelf, naar hartelust gezongen."

Niet vreemd was dan ook dat de 56-jarige bariton in zijn jeugd drie jaar lid was van het jongerenkoor Young for Ever in Grootebroek. Die leeftijd ontgroeid bleef de zin om te zingen onverdeeld, al wordt hier weer in meervoud gesproken. "Wij zingen nu eenmaal onwijs graag. Mijn zus treedt vaak op als soliste, is ook dirigente, terwijl mijn jongere broer Dirk ook bariton zingt."

Toch duurde het vrij lang eer de Hoornaar weer lid werd van een koor. Jan van Pijkeren: "Ik speelde ook volleybal. Daarmee ben ik als 48-jarige gestopt. Zocht toen contact met het Hoorns Byzantijns Mannenkoor. Toen bleek dat die hun optredens veelal op zondag hadden ben ik afgehaakt. Door het werken op verschillende tijden zou ik namelijk teveel verstek moeten laten gaan. Het werd uiteindelijk het Westfries Mannenkoor, en van deze stap heb ik nog geen moment spijt."

Om zijn stem meer te vormen werd les genomen bij Aukje Broers in Hoorn, werden samen met zijn broer bezoeken gebracht aan Caroline Kaart, ("die zet de puntjes op de i") en wordt alles bijgehouden door zijn zus in Hoevelaken. "Dat is ook goed voor het sociale contact", aldus de bariton, die zich al vijf jaar thuis voelt in Wognum. "Een gezellige groep mannen, die met elkaar een koor vormen waarvan de harmonie perfect en het niveau prima is. Ik ben dan ook blij dat ik lid ben geworden van het Westfries Mannenkoor."